Eine Titel Story gestern, wie es nur die “Prominenz” der Financiers der Politik Mafia organisieren kann.

Die Familie von Lefter und Leonhard Koka, versucht den Namen sauber zu waschen, durch Titel Storys, ueber die angebliche illegale Festnahme. Breite Auskunft, kann die alte und echte Durres Bevoelkerung geben, ueber das Verbrecher Kartell der Koka in Durres mit dem inzwischen zu Lebenslanger Haft verurteilten Kosovaren “Lul” Berisha. Fatos Nano besuchte Nard Koka im Gefaengnis, denn die Familie ist mit dem Verbrecher “General Kulla” Langzeit Financier von Fatos Nano. Als Salih Berisha mit Fatos Nano Stimmen kaufte musste, fuer die Praesidenten Wahl des Bamir Topi in 2006, kam Nard Koka praktisch, frei im Gegen Geschaefte und die Anklage wurden zurueck gefahren. Ueber diese Geschaefte berichteten wir schon u.a. 2005, unter der Fatos Nano Regierung. Salih Berisha damals in den Medien, ueber diese Mafia, heute als Partner unterwegs. Spartak Braho, bezeichnete Salih Berisha und Fatos Nano als Mafiosi, heute als Partner erneut.

Immer dabei: Der Frachter “Brustel” der Durres Super Mafia der Thepsi Brüder und des Duka Clans ist in Libyen beschlagnahmt

Im September 1999, musste sogar Spezial Militaer eingesetzt werden, um diese Mafia des Lul Berisha, der Kosovo Mafia und der lokalen Koka ( + Arthur Kuko) Mafia die Hafen Kontrolle zu entziehen, wie es das neue Gesetz erlaubte.

“Jeta ime në qelinë e Nanos, ja kush më vizitoi në burg”

(Dërguar më: 05/07/12) Rezarta Delisula

Sot, edhe pse kanë kaluar afro 5 vjet që pas lirimit nga burgu, Leonard Koka, vazhdon të përlotet kur kujton momentin që i ka kërkuar të vëllait Lefterit, mosrikandidimin për kryetar Bashkie të Durrësit. Nëse ai do e bënte, mbi të do të rëndonin disa vite burgu më shumë. Edhe nona Lumja e ëma e tij, tund kokën e preket kur kujton atë periudhë. “Nuk mundja me pa televizor. Çfarë nuk thoshin për Nardin tim që jo se e kam çun, por ia ka heq vetes, me ndihmu njerëzit. Këto kajsia, që të thashë ti provoje se i kemi të bahçes, tani po i shijojmë. Në ‘99 strehoi te shtëpia jonë tre katëshe që kemi pas, 25 kosovarë e më pas familjet në nevojë i linte pa qira e pa gjë, deri sa shtëpinë e shkatërruan fare", thotë ajo ndërsa shton se për shtëpinë e vjetër kujdeset vetë. Po si ka qenë periudha e burgut, cilët ishin miqtë që e panë edhe në ditë të keqe, seancat gjyqësore e reprezaljet në qeli, pse Edi Rama nuk e vuri Lefter Kokën në listën e deputetëve dhe ftesa nga LSI… vijnë në pjesën e dytë të rrëfimit të Leonard Kokës, njeriut më të diskutuar kohët e fundit si shkesi i takimit të gjirit të Lalzit mes Ramës dhe Metës.
Në 9 shtator 2005 ju u arrestuat vendim ishte politik apo thjesht evazion nga ana juaj?
Më kanë arrestuar më datë 9 shtator, këtu poshtë shtëpisë. Unë s’jam marrë kurrë me tregti cigaresh pra s’ishte çështje korrupsioni apo evazioni. Edhe atë, që këta e quajtën të penduarin e drejtësisë por realisht s’ishte e tillë, si në deklarimet e para, si në deklarimet e fundit, nuk ka thënë kurrë se unë isha pronari i cigareve apo magazinuesi i tyre, apo blerësi… pra s’kishte lidhje me kontrabandën pikë e cila, në Kodin Penal, shpjegohet fare qartë. Madje i penduari sa herë më shihte në seancë i drejtohej trupit gjykues duke i thënë; Ky burri këtu s’ka lidhje fare me akuzat, pse është këtu… Që ishte akuzë politike, kjo s’ka kurrfarë dyshimi, e arrestimi im për çudi ndodhi pikërisht ditën që u votëbesua qeveria Berisha 9 shtator 2005.
Po një gjë është bërë sebep?
E them pa pikë droje një përplasje që kam pasur me Sokol Olldashin. Ai ishte i ftuar në një debat me Agron Dukën që është burri i motrës time dhe, gjatë debatit, na akuzoi me emra për trafik droge e pisllëqe të tjera. E them me bindje të plotë që kushdo vend i botës të dojë të më hetojë për këtë gjë, e ka rrugën e hapur, se them për sfidë, por kurrë s’jam marrë në jetën time me drogë apo prostitucion. Ai debat më nxehu shumë e shkova te Klani dhe pas emisionit kur doli jashtë e ofendova keq. Më nxehu më keq përballja me të që kur më pa, më hodhi dorën në qafë, e më tha; E ka politika këtë… Po unë s’mund të lejoja të villnin sërish, më shumë se ç’kishin bërë. E pas atij debati kur u largua 10 metra më larg më tha; Mbaje mend, të parin në burg ty do të fus. Dhe jo rastësisht u arrestova ditën e votëbesimit të qeverisë. Dhe më e bukura është që pasi del nga burgu i merr vesh se si është sajuar e gjithë historia. Këtu kam dëgjuar, sepse nuk ndodh me asnjë vend të botës, që për kontrabandë të gjykojnë Krimet e Rënda. Vende të zhvilluara e evropiane e konsiderojnë kontrabandën si shkelje financiare, mund të paguash dëmin ekonomik që i ke bërë shtetit e të mbash pjesën tjetër të përgjegjësisë ndërsa mua më çuan te krimet e rënda si grup i ristrukturuar kriminal. E të dal te situatat që i mëson më pas. Prokurorët e çështjes time kishin informuar për arrestimin tim, ish-kryeprokurorin në atë periudhë, Dhori Sollakun. Ai në atë kohë kishte problemet e tij me politikën, megjithatë mora vesh se i kishte thënë punonjësve të tij; Mos u nxitoni, kini kujdes. Pasi ai i kishte parë dosjet dhe e dinte mirë prapavijën politike të çështjes time.
Keni dashur të arratiseni me helikopter, siç u fol në atë kohë?
(Qesh). Unë e kam marrë vesh 10 ditë përpara që do të arrestohem pasi më lajmëruan. Preva biletën e tragetit për tu larguar nga Shqipëria por u konsultova më parë me shumë miq të mi, dashamirës. Një pjesë më thoshin mos ik, sepse s’ke arsye, një pjesë tjetër më thoshin largohu se s’i dihet hakmarrjes politike. Si përfundim pyet 100 thotë populli e bëj si di vetë. Kështu që vendosa të mos largohesha.
Bashkëshortja juaj po na tregonte para se të vinit, se ju nuk ishit prezent as në ditën e parë të shkollës së djalit tuaj Renaldit, i cili shkoi të studionte në Angli dy ditë para arrestimit tuaj?
Nuk shkova vetë pasi e kisha vendosur që nuk do të largohesha, madje ka qenë data 6 shtator kur im bir u nis për Angli, pa bërë ende 15 vjeç ndërsa unë i thashë Mirandës, që të kthehej shpejt sepse nga dita në ditë mund të më arrestonin, e ajo u kthye vetëm 1 ditë para, pra me 8 shtator. Duhej ta vuaja llumin që Berisha kishte hedhur ndaj meje e familjes time, kështu që me koshiencë të plotë prita arrestimin. Nëse unë do arratisesha, do të mbetesha edhe sot në gojën e tij.
Pjesa më e vështirë në burg?
Me hekurat e burgut isha ambientuar që në kohën e Enverit, kur daja im, vuante dënimin në Spaç megjithatë kur shihja familjen time, nënën, gruan dy djemtë që më vinin aty më takonin, ndjehesha shumë keq. Djali i madh ndodhej në Angli për studime dhe sa herë kishte pushim vinte, ndërsa dy muajt e parë, me një telefon pa leje që kisha, mundohesha ta qetësoja Ronin. Ai ishte shumë i vogël e kishte dëgjuar aq shumë gjëra për mua, plus mësoi edhe burgosjen time dhe, psikologjikisht ishte i dërrmuar. Ndërkohë që ime shoqe s’mund ti shkonte dot të rrinte pranë tij, pasi i vinte dita të më sillte ushqimin mua. Kështu flisja me të vazhdimisht, i jepja kurajo të vazhdonte , sepse nuk doja të hiqte dorë nga shkolla, pavarësisht që burgosja ime e vrau shumë, por shyqyr e kaloi atë periudhë.
Dita e parë në burg?
Dy muajt e parë ishin shumë të vështira. Ditën e parë mbaj mend se mora qetësues për të fjetur, e një djalë nga Kombinati që ishte në të djathtë të qelisë sime më dha një batanije e çarçaf për ta shtruar. Vetëm kur u çova të nesërmen e kuptova realisht atë që kishte ndodhur. Dera ishte e mbyllur e policë kuriozë kalonin para saj, për tu njohur me mua, Nard Kokën, njeriun aq të përfolur në media. I kërkova gardianit më pas të shkoja për të kryer nevojat personale, por ai me ton të egër më tha; Prit se ka radhë.
E kujtoni në çfarë qelie ishit?
Mua sapo më arrestuan më çuan në burgun 313 dhe si për koeçidencë më futën po në atë qeli ku kishte qenë Fatos Nano. Biruca numër 5, sektori i parë, kati i dytë. E këtë ma tha shefi i izolimit i cili erdhi nga ora 9.30 e mbrëmjes e më tha; Këtu ka qenë edhe ai shoku jot.
Po vetë në burg, me lloj-lloj njerëzish, si e përballove, kishe probleme?
Unë jam tip që ambientohem me të gjithë natyrat, jam i thjeshtë, megjithatë në burg hasje lloj-lloj njerëzish. Po ju kujtoj një histori burgu. Përballë meje ishte dhoma numër 10. Djemtë aty ishin dënuar në kohën e Fatos Nanos, kështu që mua, mikun e tij, nuk më kishin shumë për zemër. S’dua ti përmend emrat e atyre djemve sepse një pjesë vuan ende dënimin dhe, pas disa ditësh nga futja ime në burg, ne u bëmë miq e, me ta kam kaluar një pjesë të jetës sime. Burgu kishte bërë të vetën, i kishte ashpërsuar, e kishin menduar edhe të më godisnin. Një mbrëmje i kërkova policit të dilja pak nga dhoma. Ai më mirëkuptoi e më tregoi një vend ku nuk më kapte kamera. Unë s’ia kisha fare idenë që në burg përdorej stili që sapo dilte dikush, të burgosurit e tjerë të ruanin me pasqyra, të cilat i nxirrnin jashtë kangjellave dhe kishin nën mbikëqyrje korridorin. Po rrija mbështetur në mur duke hedhur zara kot në një tavëll. Mu afrua Bledi, një pastrues i qelive, që ishte futur në burg për vjedhje. Po hante një rriskë bukë me sallam. Unë ditët e para s’kisha ushqime sepse s’mi kishin lejuar, kështu që i thash atij të më jepte pak. Të nesërmen, ky i dhomës 10 më tha; Do vish te dhoma jonë të pimë një kafe. Sigurisht që shkova e ato nisën bisedën duke më thënë; Kur erdhe në fillim të pamë pak me inat e me kuriozitet, me të njoft kush ishe, por kur dje ti u ule me Bledin e more nga buka e tij, menduam që je njeri i thjeshtë.
Sa ndenje te 313?
Ndenja dy muaj aty e më pas më transferuan te 302, që kishte një strukturë komplet tjetër, një burg i tmerrshëm. Me ndryshimin e qeverisë, ndryshuan edhe gardianët të cilët reflektonin një lloj urrejtje dhe mua më shihnin si njeriu që i kisha mbajtur në opozitë.
Patët ndonjë histori pikante te 302?
Në mes dhjetori 2005 te burgu 302 u bë një grevë urie për përmirësimin e kushteve. Unë nuk u përziva, madje atë ditë isha poshtë me avokatin tim, Fatmir Braka. Në darkë më pas ndodhi një ngjarje skandaloze, ku policë të veshur me maska morën nja 10 të burgosur dhe i rrihnin pa pushim. Në atë kohë ka qenë njëri drejtues, Saimir Shehri, që mund të them se është qenia më çnjerëzore në këtë botë. Më kujtohet një djalë, Elidon Hima quhej. E kishin rrahur aq shumë sa kishte disa të çara në kokë që i rridhnin vetëm gjak. Në qelitë përreth në fakt, shihje vetëm gjak. Mua më kishin thënë këto çunat e burgut që kur të vijnë policët për reprezalje, që nënkuptonin drurin, vishu trashë. E unë sa filloi batërdia vesha rroba që mos i ndjeja shkopinjtë e gomës. Por mua nuk më prekën. Shefi i izolimit i vuri shpatullat derës sime dhe i tha; këtu s’ka për të hyrë njeri.
Ju kanë rrahur ndonjëherë në burg?
Për hir të së vërtetës nuk më ka prekur askush me dorë. Por gjithsesi skena që pashë atë ditë ishte e tmerrshme. Pas kësaj ngjarje mua më çuan në Vaqar bashkë me këtë djalin që rrahën keq, Elidonin, një djalë nga Kavaja dhe Ilirjan Didën, një njeri shumë i mirë që u përfshi kot në një histori të sajuar. Fillova të ngrija zërin e i kërkoja policëve ta çonin Elidonin te mjeku, e pas shumë kërkesash më në fund e morën, por s’i gjetën zgjidhje, pasi të çarat në kokë, nëse nuk mjekoheshin në moment, s’qepeshin dot më. Ndaj atë e lanë ashtu për ditë me radhë, me kokën e çarë që i rridhte gjak vazhdimisht. Ndenja rreth 10 ditë në Vaqar, për të më kthyer sërish te 302 dhe në fund të dënimit më futën një muaj në kaush.
Po politikanët që deri dje ju kishin miq, ju erdhën në burg?
Me thënë të drejtën më kanë ardhur një pjesë e tyre madje dhe gazetarë si Andis Harasani, Ben Ahmetaj, Spartak Braho, Hazir Gashi, Gaz Bizhga, Filip Çakuli, Ilir Babaramo, Andi Bejtja… por edhe ndonjë tjetër që për momentin s’më vjen ndër mend.
E mendoje që do të dilje pas dy vjetësh?
Unë isha i bindur që do të dilja sepse nuk kisha bërë gjë. Edhe nëpër seanca, gjyqtarë e prokurorë ishin të sforcuar. Ata më njohën. Për ta nuk isha më Nardi i gazetave, por tjetër njeri. Por ata sigurisht që ndjeheshin në mes të zjarrit pasi duhet të justifikonin dhe qëllimin e kapjes time. E kështu u veprua. Ata më dënuan me 3 vjet burg të cilat unë i kisha bërë me paraburgimin tim, 1 ditë e secilës llogaritet sa 1.5 ditë. Edhe familjes e cila pretendonte se unë do dilja shpejt si i pafajshëm i kisha thënë, që pa dy vjet, s’del kjo histori. Këtë ia tregova dhe gazetarëve kur isha në gjyq. Ngrita dy gishta për të treguar se aq do të ishte minimumi i dënimit tim, por ajo u përkthye nga të gjithë si simboli i demokracisë, në mënyrë ironike sigurisht.
Pas daljes nga burgu a ishte i vështirë rehabilitimi?
Dy-tre muajt e parë ishin shumë të vështirë megjithatë u kaluan. Dua të them që në burg shpirtërisht isha shumë keq, ndërsa nga pikëpamjet e tjera s’më mungonte gjë dhe u ambientova me atë lloj jete. Takimet i kisha të shpeshta, s’më mungonin njerëzit. Isha krenar që në burg më vinte im vëlla që në atë kohë ishte kryetar bashkie, por vritesha shumë shpirtërisht kur shihja që kryetari i Bashkisë numër 2 të Shqipërisë, Durrësit, hynte në burg, dhe një gardian që s’po ia përmend emrin, e kontrollonte atë në mënyrë më të ashpër se sa një njeri normal. Megjithatë Lefteri reagonte me shumë qetësi, kurrë nuk u mërzit, sepse gjithmonë ai karakterizohej si një njeri tejet i qetë.
Momenti më i vështirë?
Ah momenti më i vështirë…. (i mbushen sytë me lot) dhe gjithë jetën do më mbetet pishman, është kur i kërkova tim vëllai të mos kandidonte më për kryetar bashkie.
Pse e bëre?
Më sollën llafe që nëse Lefteri do të kandidonte sërish, mua do më dënonin disa vjet më shumë.
Të premtoi që s’do të kandidonte?
Jo. Dëgjoi me qetësi argumentin tim dhe heshti. Pas dy ditësh e pashë në televizor në një emision ku deklaroi se nuk do të kandidonte më. Ai e bëri të gjithë këtë për mua, sepse unë isha i bindur që Lefteri kishte punuar fort për Durrësin dhe kishte shumë për të bërë edhe në vijim. Madje them se ai edhe si i pavarur të kandidonte do të fitonte, megjithatë i hapi rrugën Vangjush Dakos, që unë u gëzova kur fitoi.
Si ishin seancat gjyqësore, Lefteri i ndiqte apo nga larg?
Gjyqi zgjati 1.5 vjet dhe ishte caktuar çdo ditë të hëne. Vëllai im, Lefteri, ka qenë prezent çdo seancë, madje rrinte pranë kafazit të hekurit, ku më kishin mbyllur mua. Nuk mungoi asnjëherë dhe arsyeja që më rrinte pranë ishte natyra ime impulsive, ai nuk donte që unë të reagoja edhe ndaj padrejtësive që më ishin bërë e po më bëheshin.
Kishte zvarritje?
Për ata gjyqi s’do kishte mbaruar kurrë. Dëshmitarët e thirrur në gjyq vinin në rregull ndërsa prokurorët i telefononin duke i thënë të largoheshin, si e si me e shty procesin.
Pas daljes nga burgu u takove me politikanë?
Me thënë të drejtën i shkëputa fare marrëdhëniet.
Pse?
Sepse burgu im ishte politik dhe unë u akuzova dhe u gjykova vetëm pse përkrahja partinë socialiste, ndaj u tërhoqa.
Kur rinisët kontaktet me politikën?
Më kishte mbetur peng fakti që i preva rrugën vëllait tim. Ai ishte i vetmi që e pësoi politikisht dënimin tim, i vetmi që iu ndërpre përpjekja për të kontribuar në zhvillimin e vendit, ndaj i kërkova një takim Edi Ramës. Ka qenë periudha para zgjedhjeve në vitin 2009. E njihja atë që në kohën kur Fatos Nano ishte kryeministër. Nuk kisha miqësi të madhe me të por, marrëdhënie korrekte. Ai më priti. E pyeta nëse kishte ndër mend të vinte si kandidat të PS-së Lefterin ose burrin e motrës, Agronin, por ai më shpjegoi se nuk mundej duke më sqaruar se nëse do e bënte një hap të tillë, fushata e Sali Berishës do të ishte sërish e fokusuar te klani i Zemunit. Kur u ndamë i thashë se bashkë do ishim miq, por unë një rrugë për t’ia hequr pengun vetes, do e gjeja.
Po kandidimi i Lefterit nga Lëvizja Socialiste për Integrim si erdhi? ……

http://www.balkanweb.com/

Fatos Nano Drug Allegations

Date: Friday, December 01 @ 15:03:04 GMT
Topic: Albania News

Below is the translation of a document that was provided to me by a friend in Tirana. The report was assembled from conversations with three separate sources, one who works for an Albanian intelligence agency and two others who work within Nano’s circle. The translation tracks the original.

>
By Gary Kokalari - Political Analyst - Exclusively for ACLIS
The current drug trafficking routes in Albania and their relations with Prime Minister Fatos Nano.
Albania has become an important country for the trafficking of drugs, establishing itself as a safe transit route between East and West. Albania has made available to this kind of traffic its human resources and its political power. Before 1997, the drug trafficking in Albania was blooming through the planting of drug related plants and their sale outside Albania. Strong drugs such as heroin or cocaine were not present at the time because of the lack of serious partners and partners with political power. Former Minister of Interior Agron Musaraj (1993-1996) was a supporter of such groups, but his limited political power could not empower these groups. After Agron Musaraj left, the new interior minister of the Democratic Party, Halil Shamata, proposed new tough legislation against organized crime which was approved in the parliament in Autumn 1996. The legislation included strong punishment for drug and weapon traffickers and very often fixed prison terms.
The law was then criticized by human rights organizations as well as segments of the socialist party, then in opposition. Several incriminated persons were arrested. Most of them were from Berat, Fier, Lushnja and VLora, places where the minister of interior had power.
After the 1997 crisis and rebellion, many of these groups got out of prison and were strengthened rapidly. Using the fact that they had been in prison during the time the Democratic Party was in power politically, these groups became the nucleus of the criminal gangs which were protected by the socialist power which led the rebellion.
As years passed, many of these criminal groups were eliminated in internal fights and the drug trafficking was concentrated with the groups that had more political power.
In December 1997, prime minister Nano start the consultations with the former Chairman of the Legislative Commission in the parliament, the socialist Fehmi Abdiu (who later become the head of the Supreme Court) to abrogate the anti-trafficking laws approved in 1996. Thus, on January 15 1998, after the proposal of a group of the socialist members of the parliament, the law was abrogated. The harsh punishments were for drug trafficking were discontinued and there was a legislative vacuum related to the drug trafficking.
The closest people to the prime minister became the protectors of this trafficking and then used such income for private investment primarily in construction and turism.
Below are listed some of the most important groups that control and monitor the drug trafficking and its transport to the west and which have direct ties with the political power of prime minister Fatos Nano.
1. One key person is in the group of bodyguards of the prime minister.
His name is Pirro Ymeri and until 2001 he had his laboratory for the manufacturing of the drugs at the “Ali Demi” neighborhood in Tirana. Now he has moved his laboratory in unknown location. He cooperates with Arjan Rugji, former officer in the guard of the republic for a long time, nominated there through the support of Nehat Kulla, a well known political and ordinary crime figure in Tirana, a close friend of Fatos Nano.
After the nomination of Igli Toska as minister of interior, Arjan Rugji is nominated General Director of the Borders in the Ministry of Interior. Both these persons lead a drug trafficking group with its headquarters in caffe/restaurant “Milosao” in Tirana. They have cooperated even with former minister of interior Luan Rama, but not important persons. Luan Rama has as his primary liason for drug trafficking someone named with whom he continues to preserve his connections and the trafficking route Turkey – Tirana – Italy.
2. The second route is that of Eduart Helmesi, a.k.a. “Ed Baxhella”.
Eduart Helmesi is the partner of the wife of prime minister Nano, Xhoana Nano, and has been e person suspected for murder since 1992, for the physical elimination of the group of Gazmend Muca. He is the director of the company “Xhoy Travel”, property of Xhoana Nano. This group does the [drug] distribution into Greece with the buses of Xhoy Travel with Greek collaborators. The same group has other collaborators that distribute in Greece and Italy. Thus, in FIer they have as primary partners Arjan Shanaj and Renato Cami. Renato Cami is author of several murders in Fier and has been used by the Albanian Secret Services to intimidate the opposition parties in the 2001 elections. Accidentally, a year ago a large quantity of drugs was found in his house, but the leaders of the ministry of interior closed the case. Together with Eduart Helmesi (a.k.a “Ed Baxhella”) works Artur Labi in Durres. He is an old trafficker since the time the Democratic Party was in power before 1997.
3. The third route is the Factory of Alcoholic Beverages “Aquila Likuori” in the highway Tirana- Durres. This factory functions and drug laboratory.
After 2002 has been placed under the control of Fatos Nano’s people. To cover up the close connections with the prime minister, this factory wins the procurements for the supply with alcoholic beverages and other gifts for governmental ceremonies.
4. The route controlled by Agron Duka *, Minister of Food and Agriculture and Leonard Koka.
This group handles the transport of cocaine. Leonard Koka is the brother of Agron Duka’s wife, and a close friend of Fatos Nano. He was the personal donor of Fatos Nano while he had resigned as prime minister in 1998-2001 and the person who introduced Nano with his second wife, Xhoana Nano, who at the time worked in Greece.
Under this group’s control is the drug route Turkey-Durres- Kosova- Germany as well as Turkey –Durre- Italy. This group is also known as “Shijak’s Group”. In this group participate Ilir (”Ronnie”)Hoxha, Arben Shabani, the brothers Tusha (Shijak). Some of them used to be Democratic Party activists and have been involved with this group after Agron Duka, the socialist representative of the Shijak area (close to Durres) helped to get out of prison a person close to them in 2001, during the elections. Arben Shabani was arrested in 2001 in a random police stop and search because they found elements of a drug laboratory as well as drugs in his house, but he was later freed by under pressure from Agron Duka, minister of food and agriculture.
With this group works also the nephew of Bajram Ibro (Director General of the Police) as well as a trafficker named “Gezim” in Laprake, a peripheral neighborhood in Tirana. A second group within this group is that led by Lul (Lulezim) Berisha, Arjan Saliu, Klodian Saliu, Rudin Taullahu, Artur Begu dhe Arben Talja. This group is led directly by Leonard “Nard” Koka (brother of Lefter Koca),

new deputed by the election in June 2009: Lefter Koca (Partia; Srapari Bande from Ilir Meta) and Hazmir Gashi / Partner of “Lul” Berisha.
the close friend of Fatos Nano, in the route Turkey- Tirana-Durres- Italy. With these two groups is connected one of the deputies of Agron Duka in the Ministry of Agriculture who is the Director of the Forestry Police and director of police in Durres. This group does the trafficking of cocaine in the route Durres-Belgjike.
5. The route Macedonia-Albania-Greece- outside route – and Tirana – Korce- Selanik (inside route)……

……

Current Narco-trafficking Routes in Albania Linked with Former Prime Minister Fatos Nano
Defense & Foreign Affairs Special Analysis - July 17, 2006

aus Balkanblog

Wer ist der Autor: Gary Kokalari, hat ebenso harte Details in Politischen Korruptions Geschäften wie die Gerdec Kathastrophe veröffentlich ! Kokalari ist Besitzer von Baufirmen und einer der bekanntesten Zeitungen in Albanien der Shekulli.

Auffallend ist bei diesem bemerkenswerten Bericht, das zwar wie bekannt auch viele Innenminister und Premier Minister in den Drogen Handel verwickelt sind, aber gewissen Namen nicht im Bericht fallen: u.a. Tom Doshi, Sabri Brojka, Ilir Meta und seine Frau Monika. Artan Dade, Spartak Poci und Spartak Braho, Nastascho Pascho, Ingrid Shuli, Edi Rama, usw..


Aber Alles ist gut bekannt und dokumentiert!


CIA Fact Book über Albanien zwischen 2000 und Ende 2005

CIA Fact Buch: Die Organisierte Kriminalität, ist verbunden mit hohen Regierungs Leuten! Die neuen US Reports sind noch dramtischer über die kriminellen Banden der Politiker und deren Mafia Justiz der Inkompetenz.

widespread corruption, a dilapidated infrastructure, powerful organized crime networks with links to high government officials, and disruptive political opponents.
http://www.cia.gov/cia/publications/factbook

SUBJECT: CRIMINALS MAKING THE LAWS IN ALBANIA'S PARLIAMENT    Classified By: AMBASSADOR JOHN L. WITHERS II FOR REASONS 1.4 (b) AND (d  ).     ¶1. © Despite the relative calm on Election Day, it has  very much come to our attention that there is a strong  undercurrent of people tied to organized crime that  participated and/or were involved in possibly manipulating  the June 28 elections.  The three major parties, the  Democratic Party (DP), the Socialist Party (SP) and the  Movement for Social Integration (LSI) all have MPs with links  to organized crime.  While Post cannot legally prove these  links, the conventional wisdom, backed by other reporting, is  that the new parliament has quite a few drug traffickers and  money launderers.  During the electoral campaign, one  politician, Alex Keka, a local head of the Christian  Democratic Party (CDP) in northern Albania, was even killed  by a car bomb.  Keka was suspected of being involved in the  trafficking of arms and narcotics.  (NOTE: Keka was not  running for Parliament, although other members of his party  were. END NOTE).    Law Breakers Turned Law Makers  ——————————    ¶2. © Some of the more noteworthy MPs with ties to organized  crime are:    – Tom Doshi:  An SP MP from Shkoder, Doshi, singled out in  the Human Rights Report for physically assaulting a  journalist in the Sheraton Hotel, was a key figure in  financing SP electoral efforts.  He is known as the richest  MP, with a declared fortune of more than $15 million and is  also suspected of trafficking narcotics.  Doshi served in the  previous parliament as a DP MP, before switching sides to the  SP shortly before the election.    – Lefter Koka:  Representing LSI from Durres, Koka is a  member of perhaps the most notorious organized crime family  in Albania, with ties to narcotics and human trafficking and  other illicit activities.    – Sokol Oldashi:  Olldashi, the current Minister of Public  Works, Transport, and Telecommunication and DP MP from Fier,  is suspected of smuggling goods and narcotics.  Circumstantial evidence links Olldashi and Fatmir Kajolli in  Fier to Minister of Justice Enkelejd Alibeaj in a scheme to  release prisoners from jails to act as electoral bullies.    – Lulzim Basha:  According to one SP source, FM Basha, who  represents the DP in Elbasan, was involved in facilitating  the release from prison of a notorious criminal in Elbasan in  return for support from the criminal’s family.  Relatives of  the criminal promised to “organize” people in Elbasan to  support Basha.  The criminal was released on June 29, the day  after the elections.    – Paulin Sterkaj:  The 48 year old DP MP from Shkoder is a  former professional wrestler with little to no formal  education.  Sterkaj was previously in the SP and has been  accused by a former friend of murdering a politician in  Shkoder a few years ago.  Sterkaj claims to have business  interests in oil, restaurants, and construction, but little  is known about his activities.    – Gramoz Ruci: SP MP and party General Secretary, Ruci has  long-standing ties to narcotics traffickers and organized  crime.  Ruci has also been banned from entering the U.S.  since 2005 due to a permanent visa ineligibility.    ¶3. © Comment:  Post is not sure which tack the ODIHR report  on the Albanian elections will take once released, but it is  widely accepted locally that many MPs posing as “businessmen”  are in fact strongly suspected of having ties to organized  crime.  These individuals are now MPs, have immunity under  the law, and are responsible for making the laws that will  propel Albania toward further Euro-Atlantic integration.  The  seedy, possibly criminal, behavior of many of Albania’s MPs  is disturbing and does not bode well for democratic  development.  It is a widely held view throughout Albania  that all parties have MPs with links to organized crime and  accept money from organized crime.  This is a very troubling  phenomenon that we and the international community will have  to address at some point in the future. One bright spot,  however, is that there are a few MPs who have begun to  recognize that Albania should not have such  characters represented in its parliament.  How long it will  take though to remove these ruffians from power though is  another question.  After all, money is the lifeblood of  politics, and in a poor country with no campaign finance    TIRANA 00000552  002 OF 002      transparency or tradition of small donors supporting their  favorite candidates, criminals are an easy source of campaign  funds.  WITHERS

Hier treffen sich die Ober Gangster, alle ohne richtige Schule vor dem Parlament

Fatos Nano - Ex Prime Minister of Albania